Gerede’de Dericilik

Öz

Deri, bütün canlılarda gövdeyi bir kılıf gibi saran ve canlıyı sıcaktan, soğuktan, hava koşullarından, dış etkenlerden, darbe ve basınçtan asalak hayvanlardan ve hastalık yapıcı mikroplardan koruyan dış örtüdür.Hayvan kesilmeden önce canlı bir organ olan deri, yüzüldükten sonra çeşitli ihtiyaçlarımızın karşılanması için değişik işlemlere tabi tutulur. Bu işlemler sonunda kendine has yapısı, rengi ve kokusu olan bozulmaya karşı korunması sağlanmış ve kolaylıkla eğilip bükülebilen bir hale kavuşturulur. Aynı zamanda dayanıklı, yumuşak ve esnek yapısı olan bu aşamadaki deriye “ işlenmiş deri” denir. Deri kullanımı, tekstilin icadından çok daha eski bir tarihe sahiptir. Günümüzde gelişmiş tekniklerle işlenen zarif deri eşyalar tarih içinde yer alan uzun bir gelişmenin sonucudur. Türk dericiliğinin en parlak dönemi Osmanlı İmparatorluğu dönemidir. Ancak Osmanlı İmparatorluğu’nun çöküşü sonucunda Türk dericiliği de gerilemiştir. Ülkemizde Gerede dericilik denince ilk akla gelen merkezlerden biridir. Dericilik, Gerede’de yüzyıllar öncesine dayanan geleneksel bir sanattır. Gerede, Osmanlı İmparatorluğu topraklarına katıldığı 1395 yılından itibaren Ahilik yolu ile dericilikle tanışmış ve günümüze kadar devam etmiştir. Uzun yıllar geleneksel yöntemlerle üretime devam eden Geredeli deri üreticileri günümüzde çağdaş teknolojiyi yoğun biçimde kullanır olmuşlar ve Gerede’yi Türkiye deri sektörünün önde gelen merkezlerinden biri haline getirmişlerdir. Türkiye´de mamül deri üretiminde İstanbul’dan sonra ikinci sırada yer alan Gerede, ayakkabılık deri üretiminin yaklaşık % 40´ını karşılamaktadır. İşlenen deriler yurt içinde ayakkabı sanayisi bulunan illere pazarlanmakta yurt dışına önemli miktarda ihracat yapılmaktadır.Bu bildiride Gerede dericiliğinin günümüze kadar geçirdiği sürece, üretilen deri çeşitlerine ve üretim tekniklerine yer verilecektir.