Öz
Yaşanılan coğrafyaya, o coğrafyada bulunan hammaddeye, içinde geliştiği toplumun yaşam biçimine ve hepsinden önemlisi de üreten insanın zevki ve becerisine göre şekillenen el sanatları bir toplumun kültürünü oluşturan yapı taşlarının başında gelmektedir. Önceleri aile içerisinde sadece ihtiyaçları karşılamak amacıyla üretilen bu ürünler zaman içerisinde ticari bir ürün haline gelmiştir. Böylelikle ekonomik bir değere de sahip olmuştur. Ancak bilim ve teknolojide yaşanan ilerleme ve sonucunda gelişen yaşam koşulları el sanatlarında bir gerilemeye yol açmış hatta bazı el sanatları da bu süreçte yok olmuştur. Zaman geçtikçe, hayat devam ettikçe değişim kaçınılmazdır. El sanatları da bu değişimden payını almış ve gelişen koşullara ayak uydurma sürecine girmiştir. Bu süreçte en büyük etkenlerden biri de ekonomik kaygıdır. Günümüzde ürünün üretilmesi kadar pazarlanması da önemlidir. Pazarlama unsuru el sanatlarının varlığını nasıl devam ettireceği konusunda kaçınılmaz bir şekilde belirleyicidir. Bu nedenle de birçok el sanatı kendini bu yönde yenilemiştir. Daha fazla gelir getirmesi için el sanatları geleneksel üretiminden ve kullanımından uzaklaşmış, dekoratif eşya ve aksesuar olarak üretilmeye başlanmıştır.
Kaynakça
Arlı, Mustafa (1990). Köy El Sanatları.Ankara: Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları:1185
Ergür, Atilla (1997). El Sanatları ve Endüstri, Türkiye’de El Sanatları Geleneği ve Çağdaş Sanatlar İçindeki Yeri Sempozyumu Bildirileri, Ankara: 382-384.
Etikan, Sema ve Çukur, Tayfun (2011). Kırsal Turizm Faaliyetlerinin Çomakdağ- Kızılağaç Köyü El Sanatları Üzerine Etkisi, Art-E. Süleyman Demirel Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi Dergisi, 4-8. Isparta.
İnan, Çiler (1998). Soyut ve Somut Tasarım Olgusunda Anlatım Yöntemleri. İstanbul: T.C. Maltepe Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi İçmimarlık Bölümü Maltepe Üniversitesi Yayınları 1.
Ölmez, N Filiz ve Etikan, Sema (2008). Kavramsal açıdan el sanatları sorunsalı, I. Ulusal El Sanatları Sempozyumu. Ankara: Gazi Üniversitesi Türk El Sanatları Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları – 1. S:369-383.
Öztürk, İsmail (2000). Türkiye Turizmde Değerlendirilen Bazı El Sanatı Ürünler (Sorunlar ve Öneriler), Türk Folklorunun Turizm Açısından Değerlendirilmesi Bildirileri Sempozyum, T. C. Kültür Bakanlığı Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayını.
Tunalı, İsmail (2004). Tasarım Felsefesine Giriş. İstanbul: Yapı-Yayın, 2.Baskı.
Ünal, Şahin (1994). Halk Oyunlarının Giyim ve Aksesuarlarında Zaman İçinde Değişim ve El Sanatlarına Yansıması. Kamu ve Özel Kuruluşlarla Orta Öğretimde, Üniversitelerde El Sanatlarına Yaklaşım ve Sorunları Sempozyumu Bildirileri 18-20 Kasım 1992 İzmir, Ankara: Kültür Bakanlığı Halk Kültürlerini Araştırma ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları:201: 449-454.
Yanar, Ayşem (2012). Türkiye’de Geleneksel Turistik Hediyelik Eşyanın Sürdürülebilirliği. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Ev Ekonomisi (El Sanatları) Anabilim Dalı, Ankara. İnternet Kaynağı http://www.ikincielim.com/iel/canak-comlek-bardak-satilik-1926-dogumluantika-bakir-kazan_ilan_182635?Resno=301932. 19.12.2012.

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2017 Kalemişi Dergisi
