Anahtar Kelimeler
Müze
Örme
Kese
Sivas
Nasıl Atıf Yapılır
Makale Geçmişi
Öz
Kültürel mirasımız olan el sanatları eserleri incelendiğinde teknik ve uygulamadaki başarı düzeyinin yüksek olduğu anlaşılmaktadır. Geleneksel el sanatları içinde keseler, yapım teknikleri ve geniş kullanım alanı ile özel bir yere sahiptir. Keselerin kullanım yerlerine göre birçok çeşidi bulunmaktadır. Ayrıca yapım tekniklerine göre, kullanılan malzeme ve yapımda kullanılan araca göre de keseleri sınıflandırmak mümkündür. Keselerin değeri yalnızca taşıdığı nitelik ile değil aynı zamanda görünümünün güzelliğiyle de ölçülmektedir. Eski dönemlerde toplumda dikiş dikme ve örgü örme bilinen gündelik bir uygulama iken günümüzde iğnenin ve tığın nasıl tutulduğunu bilmeyen bir nesil yetişmiştir. Dolayısıyla yenileri yapılmayınca eskilerin kıymeti daha da artmaktadır. Keselerin kullanım yerini başka malzemelerin alması sonucu yapımları tamamen bitmiştir. Bu nedenle mirasımız olan kültürel eserlerin korunması daha fazla önem arz etmektedir. Bu çalışma ile iki temel amaç güdülmüştür. Bunlardan biri; artık yapılmayan keseleri kayıt altına almak ve keselerin farklı kullanım alanları ile devamlılığını sağlamak; bir diğeri de geçmiş yaşantıların beğenisini gelecek nesillere aktarmaktır. Bu nedenle incelenilen keselerde; kullanılan malzeme, renk, teknik, motif ve kompozisyon özellikleri tespit edilerek keseler kayıt altına alınmış, motifler dijitale aktarılmıştır.
Kaynakça
Anonim. İslam Ansiklopedisi. Bölüm yazarı: Özdemir Nutku.Ankara: Diyanet Vakfı Yayınları. C.8. 1993 Anonim. Kese. İslam Ansiklopedisi, Bölüm yazarı: Çakır, Baki. Ek-2, 42-43, Ankara: Diyanet Vakfı Yayınları, 2019.
Berker, Nurhayat. Türk El İşlemelerinde Semboller. İstanbul: Sanat Dünyamız, Yıl.7,Sayı.20, Yapı Kredi Bankası’nın Kültür Hizmeti, 1980.
Barışta, H.Örcün. Türk El Sanatları. T.C. Kültür Bakanlığı Sanat Eserleri. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1988.
Çağatay, Neşet. Bir Türk Kurumu Olan Ahilik. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu. Türk Tarih Kurumu Yayınları VII. Dizisi. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi, 1997.
Doğan, Hulusi. Ahilik ve Örtülü Bilgi. Bursa: Ekin Yayınevi, 2006. d’Ohsson M.de.M. 18. Yüzyıl Türkiye’sinde Örf ve Adetler. Çeviren; Zehran Yüksel. İstanbul: Tercüman 1001 Temel Eser, 1980.
Kademoğlu, Osman. Çeyiz Sandığı. İstanbul: Duran Ofset, 1999. Kahraman Seyit A. ve Dağlı Yücel (2006). Evliya Çelebi Seyahatnamesi. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.1. Kitap 2. Cilt.
Koçu, Ekrem. Türk Giyim Kuşam ve Süsleme Sözlüğü. İstanbul: Doğan Kitap, 2015.
Ögel, Bahaeddin. Türk Kültür Tarihine Giriş III., Kültür Eserleri:13. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları: 244, 1978.
Ögel, Bahaeddin. Türk Kültür Tarihine Giriş V. Ankara: Milli Eğitim Basımevi, Kültür Eserleri:13, 1978.
Özbel, Kenan. Eski Türk keseleri, El Sanatları VI. C.H.P. Halkevleri Bürosu. Kılavuz Kitaplar: XIV. (ty).
Pakalın, Mehmet Zeki. Osmanlı Tarih Deyimleri ve Terimleri Sözlüğü. I. Fasikül, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1971. Tdk 13.06.2021
Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2021 Kalemişi Dergisi