Öz
Kadınlar, ipliği eğirerek kendi imkânlarıyla bunu renklendirerek geçmişten günümüze kadar kızlarına çeyiz hazırlamayı kendilerine zevk aldıkları bir görev haline getirmişlerdir. Her şekilde göz nuru, el emeği olan bu örgü önlükler, Türk el sanatlarının en güzel örneklerini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın konusu Karaman merkezde geleneksel kimliğe sahip olan, özellikle genç kızların çeyizi için hazırlanan ve gelinin kıyafeti kirlenmesin, yakılan kınanın lekesi kıyafetinde bulunmaması için özenle hazırlanan, kadınların çeyizlerinde sakladıkları tığ işi örgü kına önlüklerinin tanıtılması, süsleme özelliklerinin ortaya konulması ve tasarım öğelerinin belirlenmesidir. Bu kapsamda tığ işi örgü kına önlükleri tasarım açısından incelenerek, yörede yaşayan kişilerle görüşülerek kullanılan motifler, teknikler, renkler ve malzemeler hakkında bilgiler alınmış, insanların bu önlüklere verdikleri yöresel isimler araştırılmıştır. İncelenen tığ işi önlük örneklerin motif isimlendirmelerinde yerel üslup kullanılmıştır. Karaman yöresinde hayatlarını sürdüren insanlar birbirlerine son derece bağlı olarak yaşayan aynı zamanda örf ve adetlerine de sıkı sıkıya bağlı olan insanlardır. Geçmişte yeni gelinin kına gecesinde kıyafetinin kirlenmemesi için örülen ve o gece kullandıktan sonra sandığında sakladığı ve özel misafirleri geleceği zaman önüne bağladığı önlükler maalesef ki artık günümüzde ya sandıklarda sandık lekesi olmuş bir vaziyette veyahut genç kızlar tarafından kullanılmayı reddedildiği için örülmemektedir. Sonuç olarak Karaman yöresinde birkaç hanede kalan geleneksel kına önlüklerinin tamamen yok olmadan tespit edilerek, literatüre kazandırabilmek ve günümüz tasarımlarına katkı sağlamanın ne kadar önemli olduğunu göstermektedir.
Kaynakça
Cengiz, A. (2008). XVIII. yüzyılda Larende (Karaman) Şehrinin Fiziki Ve Sosyo-Ekonomik Yapısı (Yayınlanmamış doktora tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
Doğan, S. (2012). Karaman Merkezdeki Kiliseler (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Van.
Dundes, A. (1998). “Halk Kimdir?”,Çeviri: Metin Ekici, Millî Folklor, S.37: 139-153.
Ergin, M. Dede Korkut Kitabı, İstanbul, TDK, 2009
Gümüşcü, O. (2001). XVI. yüzyıl Lârende (Karaman) Kazasında Yerleşme ve Nüfus, Ankara: Türk Tarih Kurumu.
Kalafat, Y. (1990). Doğu Anadolu’da Eski Türk İnançlarının İzleri Ankara: Türk Kültürünü Araştırma Enstitüsü Yayınları,112, Seri I, Sayı A17.
Kalafat, Y. (1998). Kuzey Azerbaycan – Doğu Anadolu ve Kuzey Irak’ta Eski Türk Dini İzleri, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayını.
Kalafat, Ş. (2017). Bir Toplumsal Cinsiyet Dili İncelemesi: Yün Örme Motiflerinde Kültürel Bellek Metaforları. Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatında “Kadın” Sempozyumu Bildirileri.
Bildiriler Kitabı, 2-6 Mayıs 2017, Ankara, s. 555-573. Örgünün hikâyesi, (1975) “El Örgüsü Ansiklopedisi”, İstanbul, Meydan Gazetecilik ve Neşriyat, cil1 s 1. Tavman M. B. “Gelenekselden Çağdaşa Örme ” Türk- İngiliz Kültür Derneği,
Kültür Etkinlikleri Programı; Mayıs 2000.
TDK (2011). Türkçe Sözlük. Ankara, Türk Dil Kurumu Yayınları
Tuncel, M. (2001). Karaman, DİA, XXIV. İstanbul: Diyanet Vakfı Yayınları.

Bu çalışma Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
Telif Hakkı (c) 2023 Kalemişi Dergisi
