Abstract
Rug weavers have made rug weaving in for a long time in Karakeçili District, belongs to Kırıkkale province, in order to meet their own needs. Native people of the district have marketed rugs in a professional manner. There are also families weaving rugs on the order. Today, rug weaving in Karakeçili district has lost its importance. However, it is still in progress as a craft indigenous to the region. Families in Karakeçili district are weaving rugs to meet their own needs and generate income to contribute to the household economy. The purpose of this study is to examine and compare contemporary woven rugs with old motif ones. Content of the study comprises old rugs’ motif provided from houses in Karakeçili district woven during the 1930-1950 dates and contemporary rugs provided from Public Education Centerwoven during the 2012-2013 dates.
References
Alsan, Ş. (2005), Türk Mimari Süsleme Sanatlarında Mitolojik Kaynaklı Hayvan Figürleri, Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Türk Sanatı Ana Bilim Dalı Basılmamış Doktora Tezi. İstanbul.
Boratav. P. N. (2003 ). 100 Soruda Türk Folkloru. İstanbul: Koç yayınları
Büyükçanga, H. H. (2006), Anadolu Selçuklu Seramiklerinde Figürlerin Dili ve Resim Eğitimi Açısından İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Yüksek Lisans Tezi.
Konya Çeliker, D. (2011). Geçmişten Günümüze Türklerde Keçecilik ve Keçe Yapımında Yeni Teknikler. Süleyman Demirel Üniversitesi- Güzel Sanatlar Fakültesi Hakemli Dergisi, 8(1), s: 1-22.
Deral, E. (1998). Karakeçililer. İstanbul: Ant Yayıncılık
Durul, Y. (1977). Yörük Kilimleri-Niğde Yöresi. İstanbul: Ak Yayınları Türk Süsleme Sanatları Serisi Er, B., Sarıkaya
Hünerel, Z.(2012). Bir İletişim Aracı Olarak El Sanatları. Batman Üniversitesi -Yaşam Bilimleri Dergisi, Cilt:1(1), Sayı: 1, s: 169-177.
Erbek, G. (1988). Kilim Catalogue No: 1. İstanbul: Ana Basım A. Ş.
Erbek, M. (2002). Çatalhöyük’ ten Günümüze Anadolu Motifleri. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Gülensoy, T. (1989). Orhun'dan Anadolu'ya Türk Damgaları. İstanbul.
Nas, E. (2012). Konya Yöresi El Sanatlarında Anlam Yüklü Motiflerin Halk Diline Yansıması. Turkish Studies, 7(1), s: 1619–1633
Onuk, T., Akpınarlı, F., Ortaç, H. S., Alp, Ö. (2002). İçel El Sanatları.. Ankara: T. C. Kültür Bakanlığı. Ajans-Türk Matbaacılık.
Ortaç, H. S. (2010). Çankırı Kızılırmak İlçesi Kuzeykışla ve Güneykışla Köyü Kilim Dokumaları. Milli Folklor, 22 (86), s: 140-148
Pilici, A. (2008), Tarihsel Süreçte Sembolden İkona: Logo, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Sanatta Yeterlilik Tezi, İstanbul.
Sevim, K., Canay, A. (2013). Anadolu’da Üretilen Kilim Motiflerinden Bukağı Motifi ve Bu Motiften Çıkan Seramik Çalışmalar. İdil Sanat Dergisi. Cilt: 2(6), s: 60-70.
Sözen, M., Tanyeli, U. (2012). Sanat Kavramları ve Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Remzi Kitabevi.
Türk Dil Kurumu(TDK). (1969). Okul Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
Züber, H. (1972). Türk Süsleme Sanatı. İstanbul: T. C. İş Bankası Kültür Yayınları.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2014 Kalemişi Dergisi
