Abstract
Blacksmithing and handmade knife making are a traditional art which its raw material is a mine. This art based on heating iron mine and processing and formatting it with the help of simple hand tools. In historical process iron mine used in daily life as producing different tools. But it especially used in the construction of weapons. Blacksmithing is a quite ancient art of Turks. In history iron mine is highly respected and regarded as sacred by Turks. In many legends and literary belongs to Turks, Blacksmith and blacksmithing located in many parts. In Ergenekon Epic, Turks seeking a way to exit from Ergenekon Mountain and they were able to get out with help of a blacksmith who melted the iron mountain. The main places where blacksmith art alive with traditional techniques and methods in Antalya are Muratpaşa County (Blacksmith Market- Demircileriçi), İbradı County- Ormana Village and Elmalı County. Today there are two blacksmiths living in Ormana. However, we know that in past blacksmithing exercised by a large occupational group. Major reason for the decline of this profession is contraction of the market and finding an apprentice. Blacksmithing is a profession has transferred to the present with master – apprentice relationship. This work usually transmitted from father to son. Blacksmith who started to work in childhood time as an apprentice will mature in time and become a master. Educational process, rather than writing materials base on observation, hearing and practice. Apprentice has to watch and practice everything. Just like in other traditional professions balcksmithing also has a Pir- Patriarch. Prophet David is the patriarch of this profession according to believe that he beat iron with his fists and he was also the person who invented the blacksmith barnacles. The main instruments used to process in blacksmithing are: Blacksmith bench- Dezgah, Forge, Blacksmith Bellows, Clamps, Tongs, Blacksmith Anvil, Hammer, Sledge, Scissors, Water Container, Vices, Rasp.
References
Acıpayamlı, Orhan, (1976). Zanaat Terimleri Sözlüğü, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
Adsan, K.-Aksoy, A.-Yeşilmaden, A. (1980). Sıcak Şekillendirme, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi.
Ak, Mehmet (2014). “ Teke Sancağında 1831 Sayımına Göre Nüfus ve Yerleşme”, History Studies, 6 (3), 15-44.
Aktan, Oğuz (1989). El Sanatları, Ankara: Makro Yayıncılık.
Altunbay, Mustafa (2002). “Klasik Dönemde Osmanlı’da Madencilik”, Türkler, (Ed. H.C.Güzel, K.Çiçek, S.Koca), C.X, Ankara: 791-792.
Anadol, Cemal (2001). Türk-İslam Medeniyetinde Ahilik Kültürü ve Fütüvvetnameler, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Anonim (1981). “Antalya”, Yurt Ansiklopedisi, c.2, İstanbul: Anadolu Yayıncılık.
Anonim (1993). Derleme Sözlüğü, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
Anonim (2014). Yaşayan El Sanatlarımız, Ankara: MEB Hayat Boyu Öğrenme Genel Müdürlüğü Yayınları.
Atik, Bilal (2008). Kral ve Peygamber Olarak Dâvûd (a.s.) ve Süleyman (a.s.) Kıssalarıyla Verilmek İstenen Mesajlar, Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi.
Aydın, Öznur (2012). “Antalya’nın El Sanatları”, Dünden Bugüne Antalya, Antalya: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayınları.
Bakır, Abdülhalik (2002). Ortaçağ İslam Dünyasında Madencilik ve Maden Sanayi, Ankara: Bizim Büro Matbaası.
Barışta, H. Örcün (1998). Türk El Sanatları, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Barışta, Örcün (2005). Türkiye Cumhuriyeti Dönemi Halk Plastik Sanatları, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
Belli, Oktay (2004). “Demir Döküm Sanatı: İslam Öncesi”, Anadolu, Dökümün Beşiği/Anatolia, Cradle of Castings, ( Ed. Ö. Bilgi), İstanbul: Döktaş Yayınları, 225–249.
Bıçakçı, Ziya (1963). “Bıçakçılık Sanatı Üzerine Notlar”, Türk Etnografya Dergisi, 6, 102-114.
Bodur, Fulya (1976). Türk Maden Sanatı-The Art of Turkish Metalworking, İstanbul: Türk Kültürüne Hizmet Vakfı Yayınları.
Bursalı, M. Necati (1991). Peygamberler Tarihi. Hazret-i Davut Aleyhisselam, İstanbul: Ölçü Yayınları.
Çalışkan, H. (1973). Metal İşleri Teknolojisi, Ankara: Mars Ticaret ve Sanayi A.Ş. Matbaası.
Çalışkan, Y.-İlkiz, M.L. (2001). Kültür, San’at ve Medeniyetimizde Ahilik, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Çatal, Gökhan (2009). Antik Anadolu Madenciliği, Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi.
Çeribaş, Mehmet (2007). “Türklerde Demirciler ve Şamanlar”, Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi, 42, 113-122.
Çeşmeli, İbrahim (2014). “Tarihi Kaynaklara Göre Türk Göçebelerinde Dinler, Kültler, Ritüeller İle İkonografi (M.S.8.Yüzyıla Kadar)”, Art-Sanat, 3, 45-96.
Çimrin, H. (2008). Antalya Folkloru, Antalya: Antalya Ticaret ve Sanayi Odası Yayınları.
Çimrin, H. (2010). Antalya Teke Yöresi Ağzı ve Deyimleri, Antalya: Antalya Ticaret ve Sanayi Odası Yayınları.
Çobanoğlu, Aysun (2011). “Unutulmaya Yüz Tutmuş El Sanatlarımızdan Serik Bıçağı ve Akseki Kaşığı”, V. Halk Kültürü Araştırmaları Sonuçları Sempozyumu, 05-07 Nisan 2011, Antalya.
Davulcu, Mahmut (2013). “Antalya Yöresinde Geleneksel Bir Çerez ve Geleneksel Bir Meslek Olarak Tirmis ve Tirmisçilik”, Turkish Studies, 8 (12), 347-360.
Davulcu, Mahmut (2015). “Günümüzde Antalya’da Demircilik: Folklorik Bir Yaklaşım”, I.Teke Yöresi Sempozyumu, 04-06 Mart 2015, Burdur.
Davulcu, Mahmut Tokat, M. Yörür, S. (2015). Antalya’da Yaşayan Geleneksel Meslek, Sanat ve Zanaatlar, Antalya: İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayınları.
Dervişoğlu, Rıza (2005). Kırklareli Demirköy Otoman Ironworks: A Technological Investigation, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi.
Dikeç, Feridun (1996). “Metalurji Teknolojisinin ve Eğitiminin 20. Yüzyıla Kadar Tarihsel Gelişimi”, Metalurji Dergisi, 105, 3-7.
Doğan, Aylin (2012). 19. Yüzyılda Teke Sancağı Antalya Merkez Kazası’nın Sosyoekonomik Yapısı, Doktora Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi.
Duman, Ayhan (2008). Cumhuriyet Döneminde Türkiye’de Demir-Çelik Sanayii, Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: Marmara Üniversitesi.
Duymaz, Ali Şahin, H.İ. (2010). “Meslek Folkloru Kapsamında Geleneksel Mesleklerdeki Pir İnancı ve Hikâyeleri Üzerine Bir Değerlendirme”, Milli Folklor, 22 (87), 101-112.
Eliade, Mircea (1999). Şamanizm, Çev: İsmet Birkan, Ankara: İmge Kitabevi.
Eliade, Mircea (2003). Demirciler ve Simyacılar, İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
Erdoğru, M.Akif (1995). “Antalya ve Havalisi Tarihi İçin Bir Kaynak: Defter-i Evkâfı Livâ-i Teke”, TİD, 91-185.
Erduran, Zeynep (2006). Evliya Çelebi Seyahatnamesine Göre İstanbul’da Esnaf, Zanaat ve Ticaret, Yüksek Lisans Tezi, Kırıkkale: Kırıkkale Üniversitesi.
Erginsoy, Ülker (1978). İslam Maden Sanatının Gelişmesi, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Fathalizadeh, Ali (2013). “Eskiçağ’da Demir Üretim Teori ve Teknolojisi”, Metalurji Dergisi, 164, 53-60.
Glassie, Henry (1993). Turkish Traditional Art Today, Bloomington: Indiana University Press.
Gönenç, Alpaslan (2011). Antalya İli Korkuteli İlçesinde Halk İnanışları ve Halk Hekimliği, Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi.
Gönüllü, M.Nuri (1999). “Alanya’da Kaybolmak Üzere Olan Bir Zanaat: Demircilik”, I.Antalya Yöresi El Sanatları Sempozyumu Bildirileri, 16 Ekim 1998, Antalya: İl Kültür Müdürlüğü Yayınları, 14-17.
Güven, Ahmet Emin (1993). Kayserili Mehmet Emin Efendi (Ruzî), Ankara: Hür Efe Matbaası.
İnan, A. (1995). Şamanizm, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları
İnan, A. (1998). "Türklerde Demircilik Sanatı (Tarihte ve Folklorda)", Makaleler ve İncelemeler, c. II, Ankara: TTK Yayınları.
Karabaşa, S. (2004), Geçmişten Geleceğe Yaşayan Kültür Mirasımız. Türkiye Somut Olmayan Kültürel Miras Envanteri, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
Kaya, Doğan (2012). “Âşık Edebiyatında Esnaf ve İş Destanları”, Halk Kültüründe İktisat ve Ticaret Uluslararası Sempozyumu, 27-29 Nisan 2012, Şanlıurfa.
Mecek, Süleyman (2014). Serik Yöresi Tahtacı Alevilerinin Halk Bilgisi Ürünleri Üzerine Bir İnceleme, Yüksek Lisans Tezi, Ayfonkarahisar: Afyon Kocatepe Üniversitesi.
Merçil, Erdoğan (2000). Türkiye Selçukluları’nda Meslekler, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
Moğol, Hasan (1996). Teke Sancağı Şer’iyye Sicili-1, Ankara. Mehter Yayıncılık.
Oğuz, M.Öcal Aydoğan, E. Aytuzlar, N. - Saltık
Özkan, T. (2005). Türkiye’de 2004 Yılında Yaşayan Geleneksel Meslekler, Ankara: Gazi Üniversitesi THBMER Yayınları.
Oğuz, M.Öcal (Ed.) (2008). Türkiye’nin Somut Olmayan Kültürel Mirası, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
Okan, Nezihi (1985). “Metalurjinin Doğuşu”, Metalurji Dergisi, 36, 15-17.
Oransay, Alptekin (2012). “Arykanda Antik Kentinde Madencilik Faaliyetleri ve Madeni Eşya Üretimi”, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12 (4), 141-150.
Ögel, B. (1991). İslamiyet’ten Önce Türk Kültür Tarihi, Orta Asya Kaynak ve Buluntularına Göre, Ankara: TTK Yayınları.
Özdemir, Hakkı Fahri (2007). “Demirçağı: Başlangıcı ve Başlatanları, Anadolu’ya Etkileri Üzerine”, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16 (1), 501-518.
Öztürk, İsmail (1998). Geleneksel Türk El Sanatlarına Giriş, Ankara: Ürün Yayınları.
Sennett, R., (2009), Zanaatkâr, M. Pekdemir (çev.), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Sözen, M.-U. Tanyeli (1992). Sanat Kavram ve Terimleri Sözlüğü, İstanbul: Remzi Kitabevi.
Sözen, Metin (1998), Geleneksel Türk El Sanatları, İstanbul: Milliyet Yayınları.
Savaş, Ş.A. (2006). Çivi Yazılı Belgeler Işığında Anadolu’da Madencilik ve Maden Kullanımı, Türk Tarih Kurumu, Ankara.
Şen, Serkan (2007). Orhun, Uygur ve Karahanlı Metinlerindeki Meslekler Bağlamında Eski Türk Kültürü, Doktora Tezi, Samsun: Ondokuzmayıs Üniversitesi.
Şen, Serkan (2008). “Eski Türklerde Maden İşçiliğine Bir Bakış”, Modern Türklük Araştırmaları Dergisi, 5 (3), 162-172.
Tanal, Ö. (2010). “Demirciler İçi’ nin Öte Yüzü”, http://www.antalyakulturturizm.gov.tr/TR,67443/demirciler-ici.html, [Erişim tarihi 01.01.2015]
Tanyeli, G. (1994). “Osmanlı Demir Üretim ve Döküm Merkezleri Üzerine Bir Değerlendirme”, Maden Döküm Sanatı, (Ed. Ö. Küçükerman), İstanbul, 191-206.
Tez, Z. (1989). Madencilik ve Metalürji Tarihi, İstanbul: Kitapsaray Yayınları.
Tezcan, Meryem (2007). Türkiye Demir Madenciliği ve Gelecekteki Durumun Değerlendirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi.
Türkmen, Fikret-Türker, Ferah (2014). “Geleneklerde ve İnançlarda Demir”, Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, 14 (1), 1-8.
Uysal, Yavuz (2008). Gazipaşa’da Folklor ve Halk Edebiyatı Ürünleri, Yüksek Lisans Tezi, Konya: Selçuk Üniversitesi.
Yalçın, Ü. (2004). “Anadolu’da Demir”, Arkeoatlas, 3.94-101.
Yılmaz, Şenol-Kurnaz, Ş.Can (2001). “Metalurjik Süreçler ve Arkeometalurji”, SAÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5 (1), 45-49.
Yusuf Zeki SAPMAZ, 1940, Antalya doğumlu, İlkokul mezunu, Evli, Bıçakçıdemirci. Muslu SATICI, 1966, Antalya doğumlu, İlkokul mezunu, Evli, Demirci. Cemal SEYYAR, 1935, Serik İlçesi Deniztepesi Köyü doğumlu, Okur-yazar, Evli, Demirci-bıçakçı. Sabri ŞEN, 1945, Kumluca İlçesi Kuzca Köyü doğumlu, İlkokul mezunu, Dul, Bıçakçı. Sıtkı YAPICI, 1946, Elmalı İlçesi doğumlu, İlkokul mezunu, Evli, Demirci.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2015 Kalemişi Dergisi
