Keywords
ceramic
tile
art
Sıtkı Olçar
How to Cite
Abstract
Seljuq empire is one of the great Turkish states which had dominated the Central Asia and Middle East for three centuries starting from the 11th century. They had ruled the Anatolian territories after the Malazgirt war which broke out in 1071. During that period, the Seljuq empire introduced great work particularly in architecture and other fields of art. Architectural structures which gave an identity to the Seljukian art, as well as tile and ceramic art which developed in parallel with these structures were inherited from the Seljukians to the Ottomans. This inheritance also forms the basis of today’s tile and ceramic art. The most important tile and ceramic production centers during the Ottoman period were İznik and Kütahya. İznik had its effectiveness in producing tile and ceramic in the 17th century, whereas Kütahya has brought this tradition to the present with workshops in the foreground. However, the tradition which has been brought to the present is nothing but an imitation. Sıtkı Olçar, a tile master from Kütahya has always aimed to produce new and authentic work by using the tradition instead of imitating what already exists. This study explores the Seljukian Period tile and ceramic art which forms the basis of today’s tile and ceramic art and discusses the work produced by the deceased tile master Sıtkı Olçar interpreting the Seljukian period tile and ceramics.
References
ARIK, Rüçhan. Kubad Abad, İstanbul, 2000.
ASLANAPA, Oktay. Anadoluda Türk Çini ve Keramik Sanatı, Ankara, 1965.
ASLANAPA, Oktay. Türk Sanatı, İstanbul, 1993.
BİROL, İnci, DERMAN, Çiçek, Türk Tezyini Sanatlarında Motifler, Kubbe Altı Neşriyatı–26, İstanbul, 2001.
CHARLESTON, J. Robert. World Ceramics an Illustrated History, New York, 1990
ESİN, Emel. “Selçuklulardan Önceki Proto – Türk ve Türk Keramik Sanatına Dair”, İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi Yıllığı, sayı: 9- 10, İstanbul,1979 – 1980.
KARAKÖSE, Hasan. Orta Çağ Tarihi ve Uygarlığı, Ankara, 2002.
KÖYMEN, Altay Mehmet. Selçuklu Devri Türk Tarihi, Ankara, 1989.
KUBAN, Doğan. Batıya Göçün Sanatsal Evreleri; Anadolu’dan Önce Türklerin Sanat Ortaklıkları, İstanbul, 1993.
KUBAN, Doğan. Selçuklu Çağında Anadolu Sanatı, İstanbul, 2002.
MERÇİL, Erdoğan. Müslüman Türk Devletleri Tarihi, Ankara, 1993. Altundağ, M, “Sıtkı Olçar’ın Yorumuyla Selçuklu Çini ve Seramikleri” kalemisi, 6 (13), s.363-379
ÖNEY, Gönül. Anadolu Türk Çini ve Seramik Sanatı, İstanbul, 1976.
ÖNEY, G. ve Z. ÇOBANLI. Anadolu Türk Devri Çini ve Seramik Sanatı, İstanbul, 2007.
ÖNDER, Mehmet. Şaheserler Konuştukça, T.C. İş Bankası Yayınları, Ankara, 1996
ÖNDER, Mehmet. Tarihi Turistik Konya Rehberi, Konya, 1950
ÖZCAN, Yılmaz, Türk Kitap Sanatında Şemse Motifi, Kültür Bakanlığı,1124 Tanıtma Eserleri 31, Mas Matbaası, Ankara, 1990.
ÖZTÜRK, Mustafa. Konya ve Çevresinde Anadolu Selçuklu Dönemi Çinilerinde Kullanılan Bitkisel Motiflerin Dili ve Resim Eğitimi Açısından İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Konya, 2008.
RICE, D.T. Islamic Art, Londra, 1984.
ŞAHİN, Faruk, Seramik Sözlüğü, Anadolu Sanat Yayınları, İstanbul, 1983.
ŞİMŞİR, Zekeriya. Konya Selçuklu Çinilerinde Kullanılan Motifler, Selçuk Üniversitesi Sosyal Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Konya, 1990.
ŞÖLENAY, Emel. 1000 C Derecede Gelişebilen Redüksiyonlu Lüsterli Sır Araştırmaları, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir, 1995.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2018 Kalemişi Dergisi