Keywords
Ceramics
Clothing
Design
How to Cite
Abstract
It is known that the origin of Turkish tile and ceramic art, which has a very important place in traditional Turkish arts, dates back to Central Asia. Turkish tile and ceramic art, which showed its greatest development in Anatolia, started with the Anatolian Seljuks. Developing over the centuries, this art experienced its golden age in Ottoman times with its unique aesthetic values. The source of the motifs used in the Turkish tile art dates back to the Turkish tribes living in Asia. Animal figures have always been an important decoration element in Turks who are originally from the steppe culture. Although the animal figure which was seen in Seljuk period tiles and ceramics decreased due to the influence of Islam in the Ottoman period, it has been artfully painted within this branch of art from past to present. In this study, animal figures used in Turkish tile and ceramic art from past to present have been studied and these motifs are intended to be reflected in contemporary women's clothing. It is important to give different usage characteristics to these patterns within modern life for the preservation of Turkish tile and ceramic patterns which is one of our important cultural heritage.
References
Arol, Z. (2010). Geleneksel Formlarda Kuş Figürlü Tasarımlar. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi. İstanbul.
Akıncı, S. H. (2009).Türk Çini Sanatında Çiçekli Vazo Tasvirli Panolar. Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Edirne.
Basit Motif Çizimleri, (2008), Seramik ve Cam Teknolojisi. Megep, Ankara.
Büyükçanga, H. H. (2006). Anadolu Selçuklu Seramiklerinde Figürlerin Dili ve Resim Eğitimi Açısından İncelenmesi. Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Konya.
Çobanlı, Z. ve Kanışkan E. (2013). Osmanlı Çini ve Seramiklerinde Giyim Kuşam Kültürü ve Özellikleri. Anadolu Üniversitesi Sanat & Tasarım Dergisi,
Çoruhlu, Y. (1995). Türk Sanatında Hayvan Sembolizmi (Kozmolojik, Mitolojik, Astrolojik, Dini Ve Edebi Tasavvurlara Göre). Seyran Yayınevi. İstanbul.
Erdem, M. (2011). Kubad-Abad Saray Çinilerindeki Hayvan Motiflerinin İkonografisi, Simgesel Anlamı ve Günümüz Seramiğinde Yorumlar. Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek lisans Tezi. Konya. Ocakoğlui N, “Türk Çini ve Seramiklerinde Kullanılan Hayvan Figürleri ve Giysi Tasarımına Yansıtılması” kalemisi, 6 (13), s.409-425.
Erman, D. O. (2012). Türk Seramik Sanatının Gelişimi: Toprağın Ateşle Dansı. Acta Turcica Çevrimiçi Tematik Türkoloji Dergisi. Yıl 4, Sayı 1, Ocak.
Hayvansal Motif ve Figürleri, (2007). İnşaat Teknolojisi, Megep, Ankara, Hayvansal Motif ve Figürleri, (2012). İnşaat Teknolojisi, Megep, Ankara,
İrdelp, İ. V. (2012). Günümüz Çini Sanatında Sgraffito Teknikleri ve Uygulamaları. Uşak Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Uşak.
Kızıldağ Atilla, O. (2011). Minyatür Sanatındaki Hayvan Figürlerinin Sembolik İfadeleri. Sanat ve Tasarım Dergisi. Cilt 1, Sayı 2.
Kocabaş Atılgan, D. (2014). Giysi Tasarımında Esinlenmenin ve Araştırmanın Yaratıcılığa Etkisi. The Journal Of Academic Social Science Studies, International Journal Of Social Science. P. 471-487, Autumn I 2014
Küçükyılmazlar, A. (2006). İstanbul Ticaret Odası Çini Araştırması. İstanbul.
Öney, G., Çobanlı, Z. (2007). Doğudan Batı’ya İslam Sanatından Türk Çini ve Seramiklerine Uzanan Miras. Anadolu’da Türk Devri Çini ve Seramik Sanatı. T.C. Kültür Ve Turizm Bakanlığı Yayınları. İstanbul.
Öney, G. (1998). Anadolu Selçuklu Çini ve Seramik Sanatı, Osmanlı’da Çini Seramik Öyküsü. İmkb Yayınları. İstanbul.
Öney, G. (1968). Anadolu Selçuklu Sanatında Balık Figürü. Sanat Tarihi Yıllığı İstanbul.
Öztürk, M. Ü. ve Arısoy, Y. (2018). Selçuklu Dönemi Seramik Sanatında Hayvan Sembolizmi. İdil Dergisi, Cilt. 7, Sayı.
Pamuk, A. ve Oyman, N. R. (2016) Türk Çini Sanatında Kullanılan Hayvansal Figürlerin Seramik Yüzeyler Üzerinde Üç Boyutlu Uygulanması. Sdü Art-E Güzel Sanatlar Fakültesi Sanat Dergisi Mayıs/Haziran. Cilt:9 Sayı:17 Issn 1308-2698
Rumi Motifleri -1, (2008).Seramik Ve Cam Teknolojisi, Megep
Satır, S. (2015). Türk Kültüründe İznik Çinilerinin Önemi ve Güncel Değerlendirilmesi.Http://Www.Ayk.Gov.Tr/WpContent/Uploads/2015/01/SatırSe% C3%A7il-T%C3%9crk-K%C3%9clt%C3%9cr%C3%9cnde
Şahin, M. (2015). Geleneksel Türk Süsleme Sanatlarında Çinicilik. İstanbul Arel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
Yavuz, Ş. (2008). Süsleme Sanatlarında Rumi Motifi ve Tarihsel Gelişimi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara.
Yazıcıoğlu, Ö. (2017). Türklerde Çini Sanatı Türklerin Kültür Tarihi. Kalipso Yayınevi. İstanbul. http://www.cetelemiz.com/2017/07/turk-kulturundecini-sanat.html
Dirim, (2010). Hammaddesi Toprak Olan Geleneksel Sanatlar Seramik ve Çini. http://www.dirim.com/Dirim_20104_files/Geleneksel%20sanatlar%C4%B1m%C4 %B1z.pdf
Yolal, C. A. (2007). Başlangıçtan Günümüze Kütahya Çinileri ve Çini Motiflerinin Seramik Yüzeylerde Yorumlanarak Uygulanması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir.
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Copyright (c) 2018 Kalemişi Dergisi